Są nowe ustalenia. Homo erectus pojawił się w Afryce 2 mln lat temu

Międzynarodowy zespół badaczy opisał 18 skamieniałości znalezionych na stanowisku Drimolen Main Quarry w południowej Afryce. Wśród nich jest fragment czaszki dorosłego Homo erectus sprzed około 2 mln lat. Odkrycie przesuwa najstarsze potwierdzenie obecności tego gatunku o ok. 200 tys. lat.

Wystawa skamieniałości związanyh z homo erectus w Muzeum Narodowym w Dżakarcie c

Źródło zdjęć: © East News | AGOES RUDIANTO

1 października 2026, 15:29

Najważniejsze informacje:

• Szczątki przypisano do Homo erectus oraz Paranthropus robustus.
• Wykopaliska w Drimolen prowadzono od 1992 do 2019 r.
• Badania wykonali naukowcy z Australii, Republiki Południowej Afryki i USA.

Badane skamieniałości pochodzą ze stanowiska Drimolen Main Quarry, uznawanego za jedno z najbogatszych miejsc na świecie pod względem liczby szczątków przodków człowieka. Część znalezisk odkrytych podczas wieloletnich wykopalisk nie została wcześniej szczegółowo opisana. Najnowsza analiza objęła 18 okazów, które badacze przypisali do dwóch gatunków.

Co ujawnił fragment czaszki Homo erectus?

Wiek fragmentu czaszki dorosłego Homo erectus oszacowano na ok. 2 mln lat. To najstarszy znany dorosły przedstawiciel tego gatunku z tego okresu. Dla porównania, szczątki dorosłych osobników ze stanowiska Dmanisi w Gruzji datowane są na ok. 1,8 mln lat.

Wcześniej w Drimolen znaleziono przede wszystkim fragment czaszki dziecka w wieku od dwóch do czterech lat. – Opisana skamieniałość dorosłego osobnika Homo erectus to kolejne potwierdzenie, że gatunek ten pojawił się w południowej Afryce 2 mln lat temu – powiedział pierwszy autor badań dr Jesse Martin.

Homo erectus jest uznawany za ważny gatunek w ewolucji człowieka i mógł być bezpośrednim przodkiem współczesnych ludzi. W porównaniu z Paranthropus robustus miał większy mózg oraz mniejsze zęby trzonowe.

Zdaniem badaczy te różnice mogły wiązać się między innymi z większym udziałem mięsa w diecie. Wyniki badań opublikowano w czasopiśmie "Annals of Human Biology".

Paranthropus robustus i ślady szybkiej ewolucji

Oba gatunki zamieszkiwały ten sam obszar, ale w Drimolen szczątki Paranthropus robustus występują ponad dziesięciokrotnie częściej niż pozostałości Homo erectus. Paranthropus robustus miał mózg niewiele większy od mózgu współczesnych szympansów, za to jego bardzo duże zęby trzonowe i silne mięśnie żwaczy mogły ułatwiać rozdrabnianie twardego pokarmu.

Porównanie skamieniałości z Drimolen, liczących ok. 2 mln lat, z późniejszymi szczątkami z jaskini Swartkrans, datowanymi na ok. 1,8 mln lat, wskazuje, że zęby trzonowe Paranthropus robustus jeszcze się powiększyły. Badacze wiążą te zmiany z rozwojem mięśni uczestniczących w żuciu.

Takie niewielkie przemiany zachodzące w obrębie gatunku w stosunkowo krótkim czasie określa się mianem mikroewolucji. Wnioski sformułowali naukowcy z La Trobe University, University of Johannesburg, University of the Witwatersrand oraz Washington University.

Cały dzień w biegu? Skrót wydarzeń codziennie wieczorem w Twojej skrzynce