Renovatie van Amerikaans vliegdekschip USS John C. Stennis loopt opnieuw vertraging op: ook 2027 komt in gevaar

• Het Amerikaanse vliegdekschip USS John C. Stennis mist meerdere terugkeerdata als gevolg van vertragingen bij de revisie.
• Het bijvullen van de kernbrandstof en verouderde systemen zorgen voor enorme technische knelpunten.
• Tekortkomingen in het onderhoud vormen een bedreiging voor de nationale veiligheid van de Verenigde Staten in cruciale mondiale gebieden.

De USS John C. Stennis (CVN-74), een nucleair supervliegdekschip van de Nimitz-klasse, heeft te maken gehad met ernstige tegenslagen bij zijn terugkeer in actieve dienst.

Refueling and Complex Overhaul

Het schip begon in mei 2021 aan zijn Refueling and Complex Overhaul (RCOH) en de vertrekdatum was oorspronkelijk vastgesteld op augustus 2025. Deze termijn werd later verschoven naar oktober 2026, maar nu die deadline is verstreken, is het schip nog steeds niet klaar.

Aangezien essentiële proefvaarten, veiligheidscertificeringen en personeelstraining nog steeds in het verschiet liggen, is het doel van de marine om het schip in 2027 in te zetten nu hoogst onwaarschijnlijk.

Bijvullen van nucleaire brandstof

De complexiteit van het RCOH-proces draagt bij aan deze vertragingen. In tegenstelling tot conventionele schepen vereist het bijvullen van een nucleair vliegdekschip de ontmanteling van aanzienlijke delen van de interne structuur om de A4W-reactoren te bereiken die diep in de romp zijn gelegen.

Dit ingrijpende proces omvat het creëren van tijdelijke toegangswegen, gevolgd door een uitgebreide herstel- en inspectiefase om de structurele en operationele integriteit van het schip te waarborgen.

Druk op het personeelsbestand

Naast het bijvullen van de brandstof dient de revisie als een uitgebreide moderniseringsinspanning. Het proces omvat het updaten van de elektronica en het vervangen van uitgebreide netwerken van leidingen en elektrische bedrading – in totaal 2.900 kilometer – die alles verwerken, van vliegtuigbrandstof tot afvalwater.

Het integreren van moderne elektronica vereist echter een grotere elektrische capaciteit, wat extra druk legt op het personeel van de scheepswerf, dat het toch al moeilijk heeft. Bovendien zijn de werknemers, aangezien het schip in 1995 in dienst is genomen, in feite bezig met het herbouwen van systemen die bijna drie decennia oud zijn.

Systemische onderhoudsproblemen

Deze vertragingen maken deel uit van een breder systemisch probleem binnen de Amerikaanse marine. Hoewel de wetgeving een vloot van 11 vliegdekschepen voorschrijft, zijn er op elk moment veel minder operationeel vanwege onderhoudsknelpunten en langdurige inzetcycli.

Als reactie op geopolitieke spanningen heeft de marine actieve inzetperiodes vaak verlengd om aanwezig te blijven in conflictgebieden. Dit leidt tot een schadelijke spiraal: hoe langer een schip op zee blijft, hoe omvangrijker de daaropvolgende onderhoudsbehoeften worden, waardoor de scheepswerven nog verder verstopt raken.

Gevolgen voor de nationale veiligheid

De problemen met de John C. Stennis doen eerdere mislukkingen herleven, zoals die met de USS George Washington, die zes jaar in de werf lag voor een grondige revisie. Nu de Verenigde Staten hun strategische inspanningen richten op de Indo-Pacific en het Midden-Oosten, verandert het onvermogen om deze enorme middelen op tijd weer in de vloot op te nemen van een logistieke hinder in een aanzienlijk probleem voor de nationale veiligheid. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!