Messi neemt afscheid als international: het was geweldig, maar begon dramatisch

Lionel Messi zwaait komende nacht tegen Benin officieel af als Argentijns international. Zijn succesvolle interlandloopbaan, met de wereldtitel van 2022 als absolute hoogtepunt, begon dramatisch, wat in zijn geboorteland jarenlang de twijfel over hem voedde.

In het Ferenc Puskás-stadion op 17 augustus 2005, even tegen half zes, lijkt niets er nog op dat er straks een historische wedstrijd gespeeld gaat worden tussen Argentinië en Hongarije.

Het is zo'n interland middenin de zomer in een toernooiloos jaar. Tenminste, voor A-internationals. Messi is die zomer in Emmen.

En in Utrecht en Enschede. In Emmen logeert hij in hotel De Giraf en gaat de jonge Argentijn in de plaatselijke dierentuin op de foto met een olifant om daarna even bij de stokstaartjes te kijken. Messi is namelijk actief op het wereldkampioenschap voor spelers onder de 20 jaar in Nederland.

In 2025 blikte Andere Tijden Sport terug op het jeugd-WK van Lionel Messi in Nederland:

Het is het eerste grote podium waarop hij zich in het Argentijnse shirt aan de wereld laat zien. In de Galgenwaard krijgt hij een hand van prins Willem-Alexander, via de NOS proeft hij voor het eerst spekkies en hij wordt ook nog speler en topscorer van het toernooi. Dan kan een debuut voor het grote Argentinië niet lang uitblijven.

En dat komt dus ruim een maand later in Boedapest. Dat Messi die dag voor Argentinië uitkomt, is trouwens nog niet zo logisch als het lijkt.

Hij is in 2005 al lange tijd weg uit zijn geboorteland en niet veel Argentijnen hebben hem dan zien spelen. Een jaar eerder, in 2004 als hij al is gedebuteerd voor Barcelona, is er zelfs sprake van dat Messi voor Spanje gaat uitkomen. Een geheime videoband brengt daar verandering, zoals te zien is in de documentaire Messi: The Forgotten Tape.

De documentaire draait om de samengestelde tape die de Spaanse journalist Jaume Marcet naar de Argentijnse voetbalbond stuurt. De video bestaat uit hoogtepunten van een dan nog onbekend voetbaltalent van Barcelona, dat geboren is in Argentinië. Maar Messi op de radar van de Argentijnse bond brengen, is slechts stap één in het proces om het wonderkind in het hemelsblauw en wit te laten spelen.

Het is aan Omar Souto, een administratief medewerker van de bond, om de familie van Messi op te sporen in diens geboortestad Rosario. Souto begint simpelweg elke Messi te bellen uit het telefoonboek. Het is de oma van Messi die hem uiteindelijk verder kan helpen.

Als het is gelukt om Messi te strikken, denkt de Argentijnse bond nog een tijd dat hij Leonardo Messi heet, omdat zijn familie hem constant 'Leo' noemt. En als de AFA in allerijl een oefenwedstrijd organiseert om hem snel te laten debuteren voor Argentinië onder 20 staat er 'Mecci' op het opstellingsformulier.

Twee jaar later kijkt de Hongaarse Roda JC-speler László Bodnár Messi, dan wel netjes met twee s'en, in de ogen in het sterk verouderde Ferenc Puskás-stadion, dat elf jaar later definitief gesloopt zal worden.

Argentijnse fans zullen in Buenos Aires 'al gaan huilen bij zijn warming-up':

Om elf minuten voor zeven valt een klein, slungelachtig jongetje in bij Argentinië. Om na ongeveer 47 seconden alweer sip van het veld te lopen.

In die 47 seconden is Messi de Hongaar Vilmos Vanczák voorbij gedribbeld, waarna de verdediger hem vastpakt. Messi rukt zich los en zwaait daarbij met zijn arm naar achteren. Met zijn elleboog raakt hij het gezicht van de theatraal vallende Vanczák.

De ervaren Duitse scheidsrechter Markus Merk twijfelt nauwelijks en geeft Messi de rode kaart.

Zowel Merk als Vanczák beseft dan nog niet dat hij dankzij zijn handelen voor vele jaren onderdeel zijn van moeilijke voetbalquizzen. Vanczák zal zelfs grappen: "Misschien heb ik de carrière van Messi wel gelanceerd."

Grappig vindt Messi het op dat moment nog allemaal geenszins. "Ik was 18, ik dacht dat ik na zoiets nooit meer voor Argentinië zou spelen", zegt Messi er jaren later over. Gebroken zit hij naderhand in de kleedkamer. Aan de andere kant van de wereld in Buenos Aires twijfelen ze of die Messi wel echt zo'n groot talent is.

207 interlands en 125 doelpunten na dat rampazalige debuut later komt er een einde aan de rijke interlandcarrière van Messi, in het passend genaamde Estadio Monumental in de Argentijnse hoofdstad. Na één gewonnen WK, twee gewonnen Copa América's en nog eens twee behaalde WK-finales.