ایمان خدری از شکنجه در بازداشت خبر داد؛ دندان‌هایم را شکستند

«ایمان خدری»، شهروند معترض اهل مسجدسلیمان، با انتشار روایتی در صفحه اینستاگرام خود از شکنجه جسمی و روانی، استفاده از شوکر برقی و ضرب‌وشتم شدید هنگام بازداشت خبر داده است.

 او می‌گوید ماموران امنیتی پس از شکستن دندان‌هایش تلاش کردند آثار جراحات را به تصادف با موتورسیکلت نسبت دهند و از او خواستند همین روایت را تکرار کند.

خدری در یادداشت اینستاگرامی خود نوشته است نیروهای امنیتی برای بازداشت او به خانه‌اش یورش بردند و با وجود اینکه مقاومتی نکرده او را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار دادند.

به گفته او، ماموران با استفاده از شوکر برقی به کلیه‌ها و پاهایش شوک وارد کردند و در حالی که او در آستانه بیهوشی قرار داشت، با مشت به صورتش کوبیدند؛ ضرباتی که به شکستن دندان‌هایش منجر شد.

ایمان خدری در شرح این برخورد نوشته است: «با استفاده از شوکرهای برقی که روی کلیه و پاهام گذاشته بودن، به مرز بیهوشی رفتم. توی همین حال یکیشون به زور سرم رو بالا می‌گرفت و با مشت توی صورتم می‌کوبیدن. انقدر زدن که دندونام شکست.»

خدری همچنین از رفتارهای تحقیرآمیز ماموران خبر داده و نوشته چند نفر از آن‌ها او را روی زمین انداختند و با رفتارهایی که به گفته خودش «خارج از عرف انسانی» بود، تلاش کردند او را تحقیر کنند.

این شهروند معترض پیش از این نیز سابقه بازداشت و برخورد قضایی داشته است. 

او ۲۲ فروردین ۱۴۰۲ در شهرستان ایذه بازداشت شد. پرونده ایمان خدری به شعبه دوم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ایذه ارجاع شد و اتهاماتی از جمله «عضویت در گروه‌های معاند نظام» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» علیه او مطرح شد.

خدری پس از بازداشت به زندان شیبان اهواز منتقل شد و در شهریور ۱۴۰۲، پس از ۱۳۸ روز بازداشت بلاتکلیف، به سلول انفرادی انتقال یافت.

 ایران‌وایر در همان زمان گزارش داده بود که دو بار اعتراض به قرار بازداشت موقت او از سوی مرجع رسیدگی‌کننده رد شده است. همچنین گزارش‌هایی از دوختن لب‌های او در اعتراض به بلاتکلیفی پرونده و بی‌پاسخ ماندن درخواست‌هایش منتشر شده بود.

او بار دیگر ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ در جریان یورش ماموران اطلاعات سپاه به منزل خانوادگی‌اش در محله نمره یک مسجدسلیمان بازداشت شد. گزارش‌ها حاکی است که این بازداشت نیز با ضرب‌وشتم و استفاده از شوکر برقی همراه بوده است.

بازداشت دوم او در پی حمایت از فعالان صنفی معلمان خوزستان صورت گرفت. خدری پیش‌تر با نوشتن نام «کوکب بداغی»، «پیروز نامی»، «علی کروشات» و «سیامک صادقی چهرازی» روی یک پلاکارد و ایستادن در خیابان، خواستار توجه به وضعیت این معلمان شده بود.

او پس از بازداشت به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اهواز منتقل شد و ۲۹ اسفند ۱۴۰۳ به زندان آبادان انتقال یافت.

خبرگزاری هرانا در مهر ۱۴۰۴ گزارش داد که او پس از گذشت بیش از هفت ماه همچنان در بازداشت موقت و بلاتکلیف در زندان آبادان نگهداری می‌شود.

در گزارش هرانا، اتهامات مطرح‌شده علیه او در پرونده جدید شامل «تلاش برای برهم زدن نظم عمومی» و «اقدام علیه امنیت کشور از طریق ارتباط با رسانه‌های مخالف نظام» عنوان شده است.

خدری در روایت تازه خود همچنین به تلاش ماموران برای پنهان کردن آثار شکنجه اشاره کرده است. به گفته او، پس از پایان ضرب‌وشتم و هنگام انتقال، یکی از ماموران با دیدن وضعیت صورتش پرسیده است چه اتفاقی افتاده است. خدری در پاسخ گفته است: «شما دارین شکنجه می‌دین.»او می‌گوید مامور در ادامه پرسیده است: «ما شکنجه‌ات کردیم؟!» و سپس به او گفته است: «یادت باشه تو با موتور تصادف کردی!»

خدری همچنین از گفت‌وگوی یکی دیگر از ماموران در مسیر انتقال به اهواز نوشته است. به گفته او، این مامور پس از ضرب‌وشتم از او خواسته است آن‌ها را ببخشد، چون روزه بوده‌اند و مجبور شده‌اند به او دست بلند کنند. خدری این روایت را با عبارت کنایه‌آمیز «روزتون قبول باشه» به پایان رسانده است.

او در بخش دیگری از نوشته خود به پیامدهای روانی این تجربه اشاره کرده و گفته است تا ماه‌ها پس از بازداشت، در زندان با کابوس‌های مربوط به شکنجه و فرار از دست ماموران از خواب بیدار می‌شده است.