Expert waarschuwt dat grondinvasie in Iran catastrofaal zou aflopen voor Amerikaans leger

• Gezien de enorme omvang en bevolkingsaantallen van Iran is een succesvolle grondbezetting logistiek onmogelijk.
• Beperkte militaire aanvallen dreigen uit te monden in een langdurige, onbeheersbare uitputtingsslag.
• Diplomatie biedt het enige pragmatische alternatief voor een catastrofaal militair moeras.

Volgens dr. Robert Kelly zou het starten van een grondcampagne in Iran een catastrofale fout zijn. De omvang van het land, dat qua oppervlakte vergelijkbaar is met Alaska en 90 miljoen inwoners telt, zou een garnizoen van ongeveer 500.000 soldaten vereisen om de controle te handhaven.

Een dergelijke behoefte overtreft de totale sterkte van het actieve Amerikaanse leger, wat betekent dat een bezetting onmogelijk zou zijn zonder de invoering van een militaire dienstplicht – een maatregel die geen enkele Amerikaanse politicus zou steunen.

Trump houdt optie achter de hand

Ondanks deze logistieke onmogelijkheden heeft president Donald Trump na de tussentijdse verkiezingen een mogelijke escalatie gesuggereerd, waarbij hij de mogelijkheid van nieuwe aanvallen noemde. De inzet van nog eens 10.000 militairen en een derde vliegdekschipgroep heeft online speculaties aangewakkerd over een grootschalige grondinvasie.

Hoewel de regering aanvankelijk wellicht had gerekend op een kortdurend conflict, vergelijkbaar met de situatie in Venezuela, sleept het conflict zich al acht maanden voort zonder duidelijke exitstrategie.

Risico van beperkte operaties

Sommigen hebben beperkte operaties voorgesteld, zoals het innemen van de Straat van Hormuz of het eiland Kharg. De geschiedenis leert echter dat kleinschalige invallen vaak uitmonden in grotere conflicten.

Elke geïsoleerde Amerikaanse buitenpost zou waarschijnlijk onmiddellijk worden aangevallen, waardoor de VS gedwongen zou worden steeds grotere bufferzones in te stellen om haar personeel te beschermen. Dit escalatiepatroon weerspiegelt het verloop van de oorlogen in Irak en Vietnam, waar aanvankelijke verliezen leidden tot toenemende eisen vanuit de bureaucratie en het publiek voor verdere militaire interventie.

Verdediging van Iran

Bovendien is Iran strategisch voorbereid op een dergelijke confrontatie. Het Islamitische Revolutionaire Garde-korps hanteert een “mozaïekverdedigingsstrategie” die is ontworpen om het bevel te decentraliseren, waardoor het regime aanvallen van een militair superieure macht kan doorstaan en de indringer door uitputting kan afmatten.

Aangezien Iran al heeft aangetoond in staat te zijn de impact van de Amerikaanse luchtsuperioriteit te neutraliseren, is het onwaarschijnlijk dat een klein contingent mariniers een beslissende doorbraak zou bewerkstelligen; in plaats daarvan zou het risico lopen op een langdurige opstand.

Blufpoker

Het is zeer waarschijnlijk dat de president slechts bluft om politieke invloed of gunstige krantenkoppen te verkrijgen vóór de verkiezingen. Er is momenteel geen bewijs dat er daadwerkelijk een invasieleger is samengesteld, en de VS worden beperkt door slinkende munitiereserves en de instabiliteit van hun regionale bondgenoten.

Deze strategie van risicovol spel is echter gevaarlijk. Omdat de regering zo bezig is met het handhaven van een imago van kracht, bestaat het risico dat de VS troepen inzetten, louter om niet zwak over te komen als Teheran weigert toe te geven.

Weg naar diplomatie

De meest pragmatische oplossing is het nastreven van een diplomatieke overeenkomst die de openheid van de Straat van Hormuz waarborgt zonder een totale Iraanse overgave te eisen. Hoewel een dergelijk compromis misschien geen echte strategische overwinning is, verdient het veruit de voorkeur boven het alternatief: een militair moeras. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!