Wyliczyli, ile kosztują weta Nawrockiego. Tyle miliardów zabrakło w budżecie

Karol Nawrocki chętnie korzysta z prawa weta i nie pozostaje to bez konsekwencji. Poza oczywistościami, jak impas we wprowadzaniu w życie nowych ustaw, odczuć to może również budżet państwa.

Jak wynika z zestawienia opublikowanego przez "Rzeczpospolitą", działania prezydenta równają się z wpływami niższymi o miliardy złotych. Dodajmy, że wszystkie weta miały miejsce w pierwszym roku kadencji obecnej głowy państwa.

Te weta Karola Nawrockiego są najbardziej kosztowne dla budżetu

3,8 mld zł mniej w budżecie, jak wynika ze wspomnianego zestawienia, to efekt zawetowania ustawy o podatku od nadzwyczajnych zysków części paliw ciekłych i ich obrotu. Na drugim miejscu znalazło się ustawa o podniesieniu akcyzy na napoje alkoholowe. Koszt weta to tym razem 1,8 mld zł.

ZOBACZ: Rok prezydentury Nawrockiego. Sikorski z "życzeniami", nie obyło się bez przytyków

Dalej znalazła się ustawa wprowadzająca system SENT w obrocie betonem. Z analizy Ministerstwa Finansów wynika, że to 1,2 mld zł mniej w kasie państwa. Z kolei odrzucone ustawy podwyższającej opłatę cukrową z 50 do 70 groszy to o 0,9 mld zł niższe przychody.

Zawetowanie przez Nawrockiego ustawy o podatku CIT wyliczone zostało na 0,2 mld zł. Natomiast 0,14 mld zł mniej to efekt weta ustawy o wyższym podatku dochodowym od osób fizycznych od wygranych. Wymienione sześć ustaw daje wpływy niższe łącznie o 8,04 mld zł.

Co z pozostałymi wetami prezydenta Nawrockiego?

To nie wszystkie weta Karola Nawrockiego. Na listę nie trafiły pozostałe zawetowane ustawy, bo według resortu finansów nie miały one w większości bezpośredniego wpływu na budżet państwa. Nie oznacza to jednak, że pozostaje to bez echa.

Agencja ratingowa Fitch wydała ocenę wiarygodności kredytowej Polski. Utrzymała rating na poziomie A-/F1. Dotyczy to krótko- i długoterminowych zobowiązań kraju w obcej walucie. Wpływ na ocenę, według analityków, mają relacje rządu i prezydenta. Wpisuje się w to stosowanie wet, które mają ograniczać skuteczne prowadzenie polityki gospodarczej.