Kim o polisler?

Fethullahçılar döneminde hedefte olan, takip edilen, hapse giren bir arkadaşım aradı. Memleketi terk etmesine rağmen her gününü memleket meselelerini dert etmekle geçirenlerdendi. Sohbet arasında şöyle bir cümle çıktı ağzından: “Benim dosyam mesela, devletimiz nedense bulamıyor o polisleri!” Arkadaşım başka konuya atlamak isterken, “Dur” dedim. Unutmuştum, anlattı, yazmak farz oldu.

17-25 Aralık 2013 operasyonlarının hemen sonrası... Emniyet müfettişleri İstanbul Emniyeti’nde kaydı olmayan bir bilgisayar sistemi fark etti. İnceleme yapıldı. Ve sistemden şu çıktı: 2008- 2013 yılları arasında İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’nde görülen 355 ayrı soruşturma. Bu soruşturmada dinlenen 14 bin 839 kişi. O kişilerin 21 bin 85 adet iletişim kaydı...

Kanuna göre hepsi silinmeliydi. Ancak saklanmakla kalmamış, 15 bine yakın insana dair 7 bin 841 ayrı fişleme notu da aynı sistemde bulundu. Projenin adı TİBNET’ti.

Peki, ne vardı o fişlemelerde? Müfettişlerin raporundan aktarıyorum: “Kişilerin Alevi olması, Allah inancının bulunmaması, namaz kılması, Kürt olması, Zaza olması, Yahudi olması, eşcinsel olması, travestilerle cinsel ilişki kurması, bayanla gönül ilişkisi olması, erkeklerle eşcinsel içerikli görüşmesi, sapıklık derecesinde cinsel fantezileri olması, lez ilişki yaşadığını söylemesi, göğüslerine silikon taktırması...” Liste uzun ama sanırım anlaşıldı.

Nihayetinde, 2014’te tespit edilen bu skandala dair nedense 8 yıl sonra iddianame yazıldı. Birçok üst düzey ama şu an görevde olmayan Emniyet mensubu, “göz yummaktan” yargılanmaya başlandı. Gelin görün ki mesele bir yerde tıkandı durdu. Şöyle ki...

İstanbul 65. Asliye Ceza Mahkemesi, 12 Haziran’da İstanbul Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne bir talimat yazdı ve mealen şöyle dedi: “Benim kararlarımı okumadan cevap veriyorsunuz. İddianameye konu teknik büro amirliğinde hukuka aykırı olarak tutulduğu belirtilen suça konu notların, hangi tarih itibarıyla teknik büronun hangi kısmında çalışan hangi memur tarafından tutulduğunu söyleyin.” 

Son olarak, 6 Temmuz’da da terörle mücadele şubesinden mahkemeye yanıt geldi: “İddianamelere konu teknik büro amirliğinde hukuka aykırı olarak tutulduğu belirtilen suça konu notların, hangi tarih itibarıyla teknik büronun hangi kısmında çalışan memur tarafından tutulduğu hususunda bir tespit yapılamamıştır.”

Yürütülüş biçimini çok eleştirsek de bugün bazı tozlu dolapların kapağı açılıyor. Bir dönemin kapatılan dosyalarının sayfaları çevriliyor. Bugünleri yaratan tuğlalar masaya yatırılıyor. Ama...

Ortada 15 bin insanın fişlendiği devasa bir skandal varken bu notları sisteme giren polislerin “tespit edilemediği” cevabı veriliyorsa burada geçmişle bir hesaplaşma değil, üstü örtülü bir cezasızlık zırhı işletiliyor demektir.

Ama görülüyor ki faili tespitten kaçınan bir kurumsal zırh da var. Devleti ele geçiren bir örgütün hukuka aykırı fişlemeleri dosyalarda dururken o notları düşen, o hukuksuzluğa imza atan polisleri “bulamayan” bir sistem, geçmişle gerçekten hesaplaşmış sayılabilir mi? Mağdurlar ortada, fişlemeler ortada, sistem ortada. Ancak faili meçhul kılan bu irade sürdükçe bazı tozlu dolaplar sadece kapağı aralanıp tekrar kapatılmak üzere açılmıştır.