Van Bossuyt en De Smedt botsen nu ook over terugkeertrajecten

Van Bossuyt geeft al langer aan dat ze meer mensen die vandaag uit het Brusselse opvangnetwerk vallen richting vrijwillige terugkeer wil loodsen.

Volgens De Smedt voorziet Van Bossuyt daar maar 100 plaatsen voor. Brussel stelt 1.000 terugkeertrajecten voor, een cijfer dat geleidelijk aan moet oplopen tot 5.000. “Dat is een totaal onrealistisch aantal”, klinkt het bij Van Bossuyt in een reactie aan BRUZZ.

“Deze federale regering kan niet met één vingerknip de problematiek van illegaliteit in Brussel oplossen die al jarenlang genegeerd wordt. Tegenover federale middelen moeten engagementen én resultaten staan. Wij stellen daarom voor om te starten met enkele honderden trajecten. Indien we resultaten zien, kunnen we het aantal trajecten opschalen.”

‘Debat objectiveren’

Brussels minister Dirk De Smedt (Anders) kwam donderdag in de commissie Gezondheid in het Brussels parlement terug op de noodopvangplaatsen die de federale regering in Brussel schrapt.

Samen met minister Ahmed Laaouej (PS) is De Smedt binnen de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) bevoegd voor daklozenopvang. De GGC beheert vooral persoonsgebonden bevoegdheden, zoals gezondheid en welzijn.

De voorbije dagen liep de spanning op tussen De Smedt Van Bossuyt over de 2.000 opvangplaatsen die de federale regering in Brussel financiert via de zogenoemde Brussels Deal. De helft van die bedden werd al geschrapt; tegen het einde van het jaar zouden ook de overige 1.000 verdwijnen.

Van Bossuyt schermt met lagere instroomcijfers om de middelen voor die noodopvang af te bouwen. Dat er minder asielzoekers geregistreerd worden, heeft uiteraard alles te maken met de strengere voorwaarden om internationale bescherming te krijgen in ons land.

“De 2.000 plaatsen in de Brussels Deal zullen momenteel wel bezet zijn, maar niet alleen door asielzoekers met recht op opvang”, zei Van Bossuyt in juni in een gesprek met BRUZZ. “Gezien de budgettaire context willen wij alleen datgene financieren waar wij bevoegd voor zijn. Ik ben niet bevoegd voor daklozen.”

Volgens cijfers van De Smedt valt 55 procent van de mensen die vandaag in de Brusselse noodopvang verblijven weliswaar onder federale verantwoordelijkheid: 32 procent zijn asielzoekers, 23 procent mensen zonder wettig verblijf.

“Het zijn asielzoekers die recht hebben op opvang in de opvangstructuren van Fedasil en personen in illegaal verblijf voor wie de Dienst Vreemdelingenzaken de terugkeer moet organiseren”, aldus De Smedt in het Brussels parlement donderdag.

43 miljoen euro

In een reactie aan BRUZZ wijst Van Bossuyt erop dat van die 55 procent “slechts 32 procent ook effectief een asielzoeker met recht op opvang is”.

“Dát zijn de mensen voor wier opvang ik verantwoordelijk ben en die ik opvang moet bieden. Dat er in Brussel een probleem is op het vlak van illegaliteit ontkent niemand, maar ik ben niet verantwoordelijk voor de opvang van mensen in illegaal verblijf.”

“Jarenlang heeft men in Brussel volgehouden dat ‘niemand illegaal is’", vervolgt Van Bossuyt. "Vandaag zien we het resultaat van dat beleid. Daarom stel ik zeer duidelijk: wie geen recht heeft op verblijf, moet terugkeren. Ook Brussel moet diezelfde eerlijke boodschap uitdragen. Daarom willen we bekijken hoe we, samen met Brussel, deze mensen actief naar terugkeer kunnen begeleiden.”

Maar ook daarover botsen de federale en de Brusselse regering nu publiekelijk, wat erop wijst dat de onderhandelingen over de Brussels Deal steeds moeizamer lopen.

In De Morgen liet de N-VA-minister tot slot optekenen dat er volgens haar geen Brusselse opvangplaatsen sneuvelen, maar dat de federale regering er simpelweg niet meer voor betaalt. “Als Brussel beslist om ze niet zelf verder te financieren, is dat een keuze van de Brusselse regering”, klinkt het in De Morgen. De kostprijs voor die tweeduizend opvangplaatsen ligt op 43 miljoen euro.