از جریمه ریش تا حراج روزنامه‌ای؛ فوتبال چگونه کمدی شد؟

«امیرحسین محمودی» از مبلغ قراردادش با پرسپولیس ناراضی بود. مدیرعامل باشگاه، در روزنامه رسمی پرسپولیس و روزنامه «اطلاعات» یک آگهی منتشر کرد.

آگهی به نام هیات مدیره منتشر شد ولی خبرگزاری «ایسنا» گزارش داد، رییس همان هیات مدیره تازه بعد از انتشار فهمید چه اتفاقی افتاده و از مدیرعامل باشگاه پرسیده که «آیا چنین رفتاری در دنیای فوتبال رسم است؟»

رسانه‌های ایران به رفتار «پیمان حدادی» مدیرعامل پرسپولیس القابی مانند «آماتور»، «غیرحرفه‌ای»، «غیراخلافی» و «احمقانه» داده‌اند. اما فوتبال، کم از این رفتارهای جنون‌آمیز ندیده است؛ پیش از این، یکی برای ریش گذاشتن بازیکنانش جریمه تعیین کرد، دیگری برای کارت زرد صورتحساب فرستاد و باشگاهی هم تماس تلفنی یک هوادار رقیب را به پرونده اخراج مهاجمش تبدیل کرد. در دو شهر با هزاران کیلومتر فاصله، حتی درباره این‌که بازیکن باید آب بخورد یا نخورد، تصمیم‌های کاملا احمقانه گرفته شد. 

به قول «کارل مارکس»، «تاریخ خود را تکرار می‌کند، ابتدا به صورت تراژدی و سپس به صورت کمدی».  

پرسپولیس چرا بازیکنش را آگهی کرد؟

پنجشنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۵، پرسپولیس در روزنامه «اطلاعات» از باشگاه‌های ایرانی و خارجی خواست پیشنهادهای خود را برای انتقال قطعی یا قرضی امیرحسین محمودی به این باشگاه ارسال کنند. پرسپولیس در این آگهی، برای پیشنهادهای خارجی اولویت قایل شد و تا پایان وقت اداری ۲۵ آبان به متقاضیان مهلت داد پیشنهاد مکتوب خود را به دبیرخانه تحویل دهند و رسید بگیرند. 

داستان از یک هفته پیش از انتشار این آگهی شروع می‌شود؛ پرسپولیس دو بر یک مقابل فجر سپاسی شکست خورد. 

امیرحسین محمودی پس از بازی، هم از فرصت کمی که برای بازی به دست می‌آورد گلایه کرد و هم از مدیران باشگاه. «ایسنا» به نقل از دو منبع مطلع در پرسپولیس گزارش داد که قرارداد این فصل او ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان ثبت شده و «پیمان حدادی»، مدیرعامل باشگاه، در فصل گذشته وعده داده بود که در صورت دعوت شدن امیرحسین محمودی به تیم ملی، مبلغ قراردادش در فصل جدید افزایش پیدا کند. 

ایسنا خبر داده، باشگاه در مذاکرات بعدی حاضر شد مبلغ قرارداد را تا ۳۰ میلیارد تومان افزایش دهد. امیرحسین محمودی نپذیرفت و به دستمزد حدود ۶۰ میلیارد تومانی «پوریا شهرآبادی» و «پوریا لطیفی‌فر»، دو هم‌تیمی هم‌سن‌وسالش، اشاره کرد. خبرگزاری «مهر» هم گزارش داده که بعد از مصاحبه امیرحسین محمودی، مدیران پرسپولیس پیگیری افزایش مبلغ قرارداد را متوقف کردند.

«مهدی تارتار» امیرحسین محمودی را از تمرینات گروهی کنار گذاشت. با این حال، سرمربی پرسپولیس به رسانه‌های ایران گفته که خودش، رییس و اعضای هیات مدیره پیش از انتشار آگهی در جریان آن قرار نگرفتند.  

آیا تصور می‌کنید که تصمیمات نابخردانه فقط مختص فوتبال ایران یا بازه زمانی کنونی است؟ 

گنچلربیرلیغی؛ رییس سبیلو برای ریش بازیکنان جریمه تعیین کرد

آبان ۱۳۹۳، «ایلهان جاوجاو»، رییس ۸۰ ساله باشگاه «گنچلربیرلیغی» ترکیه، اعلام کرد هر بازیکنی که با ریش به زمین برود، باید ۲۵ هزار لیر جریمه بپردازد. برای توضیح تصمیمش به عادت شخصی خودش رجوع کرد. او گفت با وجود سنش هر روز صورتش را اصلاح می‌کند و معتقد بود بازیکنان ریش‌دار الگوی مناسبی برای جوانان نیستند. البته خودش سبیل داشت.

ایلهان جاوجاو به اصلاح صورت بازیکنان باشگاه خودش هم قانع نشد. از رییس فدراسیون فوتبال ترکیه خواست این ممنوعیت را به تمام فوتبال کشور تعمیم دهد. به روایت خودش، رییس فدراسیون جواب داد که یوفا اجازه چنین کاری نمی‌دهد. ایلهان جاوجاو هم از یوفا ابراز ناامیدی کرد و گفت: «از تصمیمات‌شان خسته‌ام. کاش جای دیگری برای بازی کردن داشتیم.» 

خبر از ترکیه بیرون رفت و به گاردین، الجزیره و رسانه‌های استرالیا رسید. ایلهان جاوجاو بعدتر گفت حرف‌هایش به بحثی سیاسی و ایدیولوژیک تبدیل شده و از ممنوعیت ریش، عقب نشست. با این همه، در بازی بعدی مقابل کارابوک‌اسپور، بازیکنان گنچلربیرلیغی با صورت‌های اصلاح‌شده به زمین رفتند؛ پس از پرداخت جریمه ۲۵ هزار لیری خبری منتشر نشد.

گالاتاسرای؛ ۱۱ کارت زرد به قیمت نزدیک دو میلیون پوند

تیر ۱۳۹۵، باشگاه گالاتاسرای برای کارت‌های زرد فصل قبل بازیکنانش جریمه تعیین کرد. یکی از آن‌ها «وسلی اشنایدر» بود که در فصل پیشین لیگ، ۱۱ کارت زرد گرفت. 

اسکای اسپورتس به نقل از رسانه‌های ترکیه رقم جریمه او را یک میلیون و ۹۶۰ هزار پوند اعلام کرد. با تقسیم این مبلغ بر تعداد کارت‌ها، هر اخطار برای هافبک هلندی حدود ۱۷۸ هزار پوند درمی‌آمد.

یعنی اگر اشنایدر تکل نمی‌زد و اجازه می‌داد بازیکن کناری‌اش عبور کند، برای خودش لااقل به‌صرفه‌تر بود. 

طبق همان گزارش، گالاتاسرای ۱۳ بازیکن را بابت اخطارهای فصل قبل جریمه کرد. اما پرونده وسلی اشنایدر از دفتر باشگاه بیرون آمد. هواداران مقابل ساختمان باشگاه در استانبول تجمع کردند و علیه «دورسون اوزبک»، رییس گالاتاسرای، شعارهای اعتراضی دادند. وسلی اشنایدر در حساب توییترش به زبان ترکی از آن‌ها تشکر کرد و مدیر برنامه‌هایش گفت بازیکن جریمه را نمی‌پذیرد و در حال بررسی اقدام حقوقی است.

رنجرز؛ یک ایجنت قلابی، یک اخراج واقعی

فروردین ۱۳۹۲، باشگاه «رنجرز» قرارداد «فرانسیسکو سانداسا»، مهاجم اسپانیایی‌اش، را به‌دنبال انتشار فایل یک تماس تلفنی فسخ کرد. تماس‌گیرنده هوادار سلتیک، رقیب رنجرز، بود ولی خودش را مدیر برنامه فوتبال معرفی کرد. او وانمود کرد باشگاهی در لیگ آمریکا دنبال مهاجم می‌گردد. فرانسیسکو سانداسا هم مبلغ دستمزدش را گفت و درباره امکان رفتن به آمریکا حرف زد. پیشنهاد انتقال ساختگی بود؛ صدای بازیکن در فیسبوک و شبکه‌های اینترنتی پخش شد. 

رنجرز ابتدا فرانسیسکو سانداسا را تعلیق کرد و پس از جلسه با بازیکن و نمایندگانش، گفت آن مکالمه از نظر باشگاه نقض اساسی قرارداد کار محسوب می‌شود. بازیکن به اخراج اعتراض کرد. «فریزر ویشارت»، از اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای اسکاتلند، برخورد رنجرز را سخت‌گیرانه دانست و گفت توجه بیشتری باید متوجه کسی می‌شد که تماس را گرفته بود.

پایان ماجرا را خود بازیکن در تیرماه همان سال، پس از پیوستن به «لوگو» در اسپانیا، برای روزنامه «لا وُس د گالیسیا» تعریف کرد. به گفته فرانسیسکو سانداسا، او و رنجرز در نهایت بر سر فسخ قرارداد به توافق رسیدند. او گفته بود شک دارد که این تماس دقیقا از سوی چه کسی صورت گرفته، اما باشگاه قبلی‌اش از این فایل صوتی نهایت بهره را برده چون هم دستمزد بالایش را نداده و هم او را زیر فشار برای ترک باشگاه، گذاشته است.  

تهران و نانت؛ یکی آب خورد، دیگری روزه‌اش را نشکست

مرداد ۱۳۸۹، استیل‌آذین اعلام کرد «علی کریمی» را به اتهام «روزه‌خواری» و «رعایت نکردن مقررات باشگاه در ماه رمضان» اخراج کرده است. 

ماجرا از آب نوشیدن علی کریمی در تمرین شروع شد. حکم اخراجی که «مصطفی آجرلو»، مدیرعامل وقت، اعلام کرده بود، در نهایت به دو جلسه محرومیت و ۴۰ میلیون تومان جریمه تبدیل شد و علی کریمی به تمرین برگشت. 

حدود ۴۵۰۰ کیلومتر دورتر از تهران، در نانت فرانسه، «ژائون حجام» با دستور معکوس روبه‌رو شد. فروردین ۱۴۰۲، «آنتوان کومبواره»، سرمربی نانت، مدافع ملی‌پوش الجزایری را از فهرست بازی برابر رنس کنار گذاشت چون حاضر نشده بود در روز مسابقه خانگی، روزه‌اش را بشکند. 

نانت سه بر صفر باخت و سرمربی در نشست خبری از قاعده‌ای که گذاشته بود دفاع کرد. تصمیمش در رسانه‌های الجزایر بازتاب گرفت. ژائون حجام برای بازی خارج از خانه مقابل اوسر دوباره به فهرست برگشت.

در تهران، آب خوردن در تمرین برای یک بازیکن پرونده انضباطی ساخت. در نانت، بازیکن فرصت بازی را از دست داد چون تا زمان افطار حاضر به خوردن و آشامیدن نبود.

مارسی؛ دو بازیکن در فهرست انتقال، یک بیانیه کافی بود

مرداد ۱۴۰۴، مارسی نخستین بازی فصل لیگ فرانسه را یک بر صفر به رن باخت. بعد از بازی، «آدرین رابیو» و «جاناتان رو» در رختکن با هم درگیر شدند. باشگاه در بیانیه‌ای رفتار هر دو بازیکن را غیرقابل‌قبول خواند و اعلام کرد نامشان را در فهرست انتقال قرار داده است. همین بیانیه برای علنی کردن تصمیم باشگاه کفایت کرد.

«روبرتو دزربی»، سرمربی مارسی، در توضیح تصمیم باشگاه، صحنه‌ای که در رختکن دیده را به دعوا در یک بار و درگیری بین دو مست لایعقل تشبیه کرد. تصمیم مارسی به انتقال هر دو بازیکن انجامید. جاناتان رو به بولونیا رفت و آدرین رابیو در پایان پنجره نقل‌وانتقالات به میلان پیوست. آدرین رابیو پس از انتقال، در مراسم معارفه‌اش در میلان، از هم‌تیمی سابقش به نیکی یاد کرد.

در ماجرای مارسی می‌توان درباره «تناسب مجازات» با «اتفاق رختکن» حرف زد؛ آنچه باشگاه روشن اعلام کرد، تصمیمش درباره آینده ورزشی دو بازیکن و دلیل آن بود. اطلاعیه پرسپولیس اما برای دریافت پیشنهاد، مهلت اداری و تحویل پاکت به دبیرخانه تعیین کرد، درحالی‌که به گزارش ایسنا، رییس هیات مدیره و سرمربی باشگاه از انتشارش بی‌خبر بودند. مارسی با یک بیانیه مسوولیت تصمیمی را که گرفته بود، پذیرفت.