Rusland heeft zijn leger omgevormd tot een geoliede oorlogsmachine, waarschuwt NAVO-topmilitair

• Rusland heeft zijn leger omgevormd tot een machine die is geoptimaliseerd voor langdurige uitputtingsoorlogen.
• De westerse aankoopcycli lopen achter op de snelle productie van drones en raketten door Moskou.
• Europa moet zijn militaire doctrines moderniseren om een geloofwaardige afschrikking te behouden.

Volgens admiraal Pierre Vandier, de tweede man bij de NAVO, heeft de aard van het gevaar dat Rusland vormt sinds 2022 een fundamentele verschuiving ondergaan. Hoewel het Russische leger aanvankelijk met argwaan is bekeken, hebben vroege tegenslagen en zware verliezen in Oekraïne deze angst tijdelijk verminderd.

Jaren van actieve conflicten hebben Moskou echter in staat gesteld zijn industriële basis, uitrusting en gevechtsstrategieën grondig te herzien. Bijgevolg beschikt Rusland nu over een militaire machine die is geoptimaliseerd voor langdurige oorlogsvoering en die in staat is om tegelijkertijd de Europese infrastructuur, de troepen aan het front en de politieke eenheid van het Atlantisch Bondgenootschap te bedreigen.

Lessen vanop het slagveld

Admiraal Vandier benadrukt dat de aannames die aan het begin van de invasie golden, nu achterhaald zijn. Hij waarschuwt dat planning op basis van de percepties uit 2022 gevaarlijk is, aangezien de Russische strijdkrachten de lessen van het slagveld snel hebben geïntegreerd in hun tactische en industriële processen. Bij het uitbreken van de oorlog beschikte Rusland over een enorme numerieke overmacht aan tanks, vliegtuigen en artillerie. Maar dat waren middelen die grotendeels waren geërfd uit het Sovjettijdperk.

Daarentegen beschikten Europese landen over aanzienlijk kleinere voorraden en misten zij het vermogen om snel grootschalige formaties te mobiliseren, aangezien zij zich twee decennia lang hadden gericht op asymmetrische operaties met kleine eenheden, ondersteund door de Verenigde Staten.

Uitputtingsoorlog

Ondanks hun aanvankelijke numerieke overwicht waren de vroege Russische campagnes geplaagd door slechte coördinatie en kwetsbare bevoorradingslijnen. Bovendien was er een afhankelijkheid van westerse technologie. Hun onvermogen om het Oekraïense leiderschap te ontwrichten en de daaropvolgende stagnatie van hun offensief brachten diepe structurele tekortkomingen aan het licht.

Na het vestigen van de Surovikin-linie schakelde Rusland echter over op een uitputtingsstrategie. Snelle opmarsen maakten plaats voor kleinschalige infanterieaanvallen, ondersteund door zware artillerie en bewaking door drones. Deze ontwikkeling ging gepaard met aanpassingen van Oekraïne zelf, waardoor een cyclus van snelle technologische innovatie ontstond.

Opkomst van de drone-economie

Rusland heeft sindsdien prioriteit gegeven aan de integratie van onbemande systemen, met als doel het aantal drone-gerelateerde personeelsleden tegen 2030 uit te breiden tot 200.000. Deze verschuiving is ondersteund door een oorlogseconomie die voortdurende productie voorrang geeft boven het aanleggen van voorraden in vredestijd.

In Tatarstan bijvoorbeeld heeft de lokale productie van Gerandrones geleid tot snelle, iteratieve verbeteringen op het gebied van navigatie en anti-storingscapaciteiten, waardoor updates vrijwel onmiddellijk kunnen worden geïmplementeerd in plaats van via trage, traditionele westerse inkoopcycli.

Raketproductie

Op het terrein is het Russische pantsermaterieel uitgerust met elektronische storingsapparatuur en actieve beschermingssystemen om moderne dreigingen het hoofd te bieden. Nog zorgwekkender is dat de Russische productie van ballistische raketten nu ver het vermogen van het Westen om onderscheppingsraketten te produceren overtreft.

Terwijl de VS een beperkt aantal Patriot-raketten produceert, spuit Rusland ballistische raketten uit de band in een tempo dat de Europese capaciteiten in de schaduw stelt, waardoor de afhankelijkheid van het continent van Amerikaanse verdedigingssystemen toeneemt.

Tekortkomingen van de NAVO

Deze capaciteiten stellen Moskou in staat verwoestende gecombineerde aanvallen uit te voeren op energie- en waternetwerken, een tactiek die zij mogelijk zouden kunnen inzetten om de Europese bevolking, die niet zo veerkrachtig is als die in Oekraïne, te schokken. De kwetsbaarheid van de NAVO-strijdkrachten werd benadrukt tijdens de Hedgehog-2025-oefeningen in Estland, waar een klein aantal Oekraïense operators de uitschakeling van twee NAVO-bataljons simuleerde.

Hoewel de NAVO heeft gereageerd met het Eastern Sentry-initiatief om de integratie van sensoren en commando’s te verbeteren, blijven er systemische tekortkomingen bestaan.

Op naar NAVO 3.0

Het strategische landschap wordt verder gecompliceerd door een verschuiving in het Amerikaanse beleid, waarbij wordt opgeroepen dat Europeanen het voortouw nemen in de conventionele landverdediging binnen een ‘NAVO 3.0’-kader. Nu de prioriteiten van de VS verschuiven naar het Midden-Oosten en binnenlandse behoeften, kampt Europa met kritieke tekorten aan munitie en luchtverdediging die mogelijk tot 2030 zullen aanhouden.

Om dit tegen te gaan, moet Europa zijn sterke punten op het gebied van luchtvaart, financiën en technologie benutten. Hoewel luchtmacht alleen een regime niet ten val kan brengen, kan het de kosten van agressie wel onbetaalbaar hoog maken. De huidige Russische transformatie is te ver gevorderd om te worden tegengegaan door simpelweg de voorraden aan materieel te vergroten. In plaats daarvan moet Europa met spoed zijn militaire doctrines en operationele paraatheid actualiseren om ervoor te zorgen dat het bondgenootschap een geloofwaardige afschrikking blijft. (fc)

Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief

Volg Business AM ook op Google Nieuws

Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!