Nowy gatunek dinozaura z Wielkiej Brytanii. Nazwano go na cześć męża i ojca

• Skamieniałości odkryto w 2001 r. na terenie zakładu Wienerberger w Ewhurst.
• Dinozaur miał ok. 5 m długości i ważył od 1,5 do 2 ton.
• Jego nazwa nawiązuje do mokradeł oraz Willa Proudlove’a, który pracował w zakładzie.

Szczątki przekazano do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Naukowcy opisali nowy gatunek na łamach czasopisma "Journal of Systematic Palaeontology". Paludohadros proudlovii należał do czworonożnych iguanodonów, czyli roślinożernych dinozaurów rozpoznawalnych m.in. po kolcach na kciukach.

DLA CIEBIE

Festiwalu Finansów Osobistych Invest Cuffs w Poznaniu - za nami pierwsza edycja

Odkryty osobnik nie był jeszcze dorosły, ponieważ jego kości nie zakończyły rozwoju. Dojrzałe zwierzę mogło osiągać nawet dwukrotnie większe rozmiary.

Skąd wzięła się nazwa nowego dinozaura?

Dinozaur żył we wczesnej kredzie, gdy południowa Anglia była obszarem błotnistych mokradeł. Pierwsza część nazwy pochodzi od łacińskiego słowa "palus", oznaczającego bagno. Drugi człon, "proudlovii", upamiętnia Willa Proudlove’a.

Mężczyzna zaczynał pracę w zakładzie eksplorującym kamieniołomy w Ewhurst jako pracownik, a później awansował na stanowisko kierownika. Zmarł w wieku 35 lat, krótko przed wydobyciem opisywanej teraz przez naukowców skamieniałości. Osierocił żonę Rachael oraz dzieci Ellie i Matta.

"Will zawsze interesował się skamieniałościami dinozaurów. Fascynowało go, co być może uda się odkryć za każdym razem, gdy z kamieniołomu usuwano kolejną warstwę gliny. Niestety tego dinozaura znaleziono dopiero rok po jego śmierci, ale od tamtej pory jego historia stała się częścią naszego życia" – powiedziała Rachael Proudlove.

Paludohadros żył blisko miejsca odkrycia Baryonyxa

Nowy gatunek zamieszkiwał ten sam obszar co inne dinozaury, w tym drapieżny Baryonyx walkeri. Jego szczątki znaleziono w Ewhurst w 1983 r. Paludohadrosa odkryto zaledwie 100 m od tamtego miejsca.

– Baryonyx również trafił do Muzeum Historii Naturalnej. Baryonyx jest znany przede wszystkim z jedzenia ryb, ale wśród szczątków jego ostatniego posiłku znajdowały się także pozostałości młodego iguanodona – powiedziała główna autorka publikacji, prof. Susannah Maidment z londyńskiego muzeum i z Uniwersytetu w Birmingham.

Opisanie kolejnych iguanodonów skłoniło paleontologów do ponownego zbadania zbiorów londyńskiego muzeum. Wśród okazów zebranych już w latach 50. XX wieku rozpoznano następne szczątki należące do grupy Paludohadros. Naukowcy zamierzają kontynuować analizę kolekcji.