Yasen-onderzeeërs van Rusland kunnen ongewerkt tot vlakbij de Verenigde Staten komen

- De Yasen-klasse vertegenwoordigt de meest succesvolle doorbraak van Rusland op het gebied van onderzeeërs.
- Dankzij hun superieure akoestische onopvallendheid kunnen deze schepen onopgemerkt doordringen in zwaar bewaakte wateren.
- De Amerikaanse maritieme strategie zou erop gericht kunnen zijn deze onderzeeërs in het geheim te volgen om inlichtingen te verzamelen zonder dat dit wordt opgemerkt.
Een voormalige specialist in onderzeebootbestrijding vanuit de lucht bij de Amerikaanse marine suggereert op de website 19FortyFive dat de Yasen-klasse (Project 885/885M) de meest succesvolle onderzeeër is die Rusland ooit heeft geproduceerd. Op basis van zijn professionele ervaring met het opsporen van onderzeeërs vanuit de lucht stelt de auteur dat dit vaartuig een aanzienlijke sprong voorwaarts betekent in de Russische scheepsbouw.
Oorsprong in jaren 70
De ontwikkeling van de Yasen-klasse begon halverwege de jaren zeventig, toen de Sovjet-Unie verouderde modellen zoals de Charlie- en Oscar II-klasse wilde vervangen. Het doel was een veelzijdig platform voor meerdere missies te creëren dat in staat was om doelen op het land, op zee en in de lucht aan te vallen.
Dit project was sterk beïnvloed door interne ontwikkelingen en inlichtingen die waren vergaard uit westerse ontwerpen, met name de Amerikaanse Seawolf- en Los Angeles-klassen. Het strategische belang van het ontwerp bleek duidelijk uit het feit dat Rusland de ontwikkeling ervan bleef financieren, zelfs tijdens de totale ineenstorting van de Sovjetstaat.
Modernisering tot Yasen-M
De weg naar voltooiing was moeizaam. Hoewel in 1993 met de bouw van de eerste romp werd begonnen, moest het project in 1996 vanwege financiële instabiliteit worden stilgelegd. Tegen de tijd dat de Severodvinskin 2010 eindelijk werd voltooid, waren veel van de oorspronkelijke systemen verouderd.
In plaats van het project te schrappen, moderniseerde Rusland de sensoren, elektronische systemen en geluidsreductietechnologie, wat leidde tot de verfijnde variant Project 885M. Momenteel zijn zeven van deze schepen voltooid, en zijn er nog verschillende in productie of gepland.
Onopvallendheid
De operationele capaciteiten van de Yasen-klasse zijn aangetoond door middel van gewaagde inzetoperaties. In 2018 voer de Severodvinsk met succes door de kloof tussen Groenland, IJsland en het Verenigd Koninkrijk. Hij zou zelfs onopgemerkt opereren nabij de oostkust van de VS. Later, in 2021, is het schip waargenomen nabij Sicilië. Dat impliceert dat het onopgemerkt door de zwaar bewaakte Straat van Gibraltar was gevaren.
Deze prestaties wijzen op twee belangrijke sterke punten: superieure akoestische onopvallendheid en geavanceerde detectie. De onderzeeër maakt gebruik van een uitgebreid, rondom geplaatste passief sonarsysteem. Dat is aangevuld met een gesleepte array om de omgeving te monitoren. Tegelijkertijd zorgen de stille voortstuwing en geluiddempende coatings ervoor dat het schip verborgen blijft. In de onderzeeëroorlogvoering is het vermogen om te luisteren terwijl men zelf stil blijft, belangrijker dan snelheid of vuurkracht.
Amerikaanse onderzeeërs
Deze bewondering betekent echter niet noodzakelijkerwijs dat de Yasen-klasse Amerikaanse tegenhangers zoals de Virginia- of Seawolf-klasse overtreft. De auteur merkt op dat de Amerikaanse marine vaak een beleid van strategische stilte hanteert. Zelfs als een Russische onderzeeër onopgemerkt lijkt te blijven, kunnen Amerikaanse strijdkrachten deze in het geheim volgen om akoestische gegevens en gedragspatronen te verzamelen. In de clandestiene wereld van onderzeese gevechten moedigt het onthullen dat een vijand is gesignaleerd deze alleen maar aan om zijn technologie te verbeteren of zijn tactieken aan te passen. (fc)
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief
Volg Business AM ook op Google Nieuws
Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.