Więcej niż wspomnienie. 5 września Kościół sięga do swoich podstaw

1. 5 września - wspomnienie św. Matki Teresy z Kalkuty

2. Kim była św. Matka Teresa z Kalkuty?

3. Miłosierdzie, które przekracza granice

W tym roku 5 września wypada w sobotę XXII tygodnia zwykłego. Tego dnia Kościół wspomina św. Matkę Teresę z Kalkuty. Wspomnienie to ma jednak rangę wspomnienia dowolnego, dlatego kapłani mogą wybrać formularz mszy świętej poświęcony świętej lub formularz wotywny o Najświętszej Maryi Pannie, ponieważ każda sobota okresu zwykłego tradycyjnie poświęcona jest Matce Bożej.

5 września - wspomnienie św. Matki Teresy z Kalkuty

Czy uczestnictwo w mszy świętej tego dnia jest obowiązkowe dla wiernych? W tym dniu wierni nie muszą uczestniczyć w liturgii, bowiem nie jest to święto nakazane. W wielu parafiach podczas liturgii poświęconej Matce Teresie czytane są teksty biblijne akcentujące czynną miłość wobec bliźnich.

Wspomnienie św. Matki Teresy jest szczególnie obchodzone w domu generalnym Sióstr Misjonarek Miłości w Kalkucie. Przy grobie zmarłej gromadzą się tysiące wiernych różnych wyznań i religii.

W wielu parafiach w dniu wspomnienia świętej organizowane są punkty wydawania posiłków dla bezdomnych czy akcje charytatywne. W ten sposób wierni chcą wspomnieć świętą, która całe swoje życie poświęciła walce o najbiedniejszych.

Kim była św. Matka Teresa z Kalkuty?

Św. Matka Teresa z Kalkuty urodziła się jako Agnes Gonxha Bojaxhiu 26 sierpnia 1910 roku w Skopje w rodzinie albańskiej. Dzieciństwo miała spokojne, jednak wszystko zmieniło się po śmierci ojca w 1919 roku.

Rodzina została bez środków do życia. To jednak nie przeszkodziło im przyjmować w swoim domu ubogich i dzielić się z innymi tym, co mieli. Matka Teresy powtarzała swoim dzieciom: "gdy czynicie coś dobrego, róbcie to bez hałasu, jakbyście wrzucały kamyk do morza".

W wieku 18 lat Agnes wstąpiła do Sióstr Misjonarek Matki Bożej Loretańskiej i wyjechała do Indii. Składając śluby przyjęła imię Maria Teresa od Dzieciątka Jezus. Przez 20 lat w kolegium sióstr w Entally, na wschód od Kalkuty, uczyła historii i geografii dziewczęta z dobrych rodzin. W 1946 roku zetknęła się z ogromną biedą w Kalkucie i postanowiła zmienić swoje życie.

Chciała opuścić mury klasztoru, ale nie występować ze zgromadzenia. Z tego powodu utworzyła nowy instytut zakonny - Zgromadzenie Misjonarek Miłości, który miał poświęcić się całkowicie pomocy najuboższym. Po zatwierdzeniu zakonu zdjęła strój zakonny i zamieniła go na białe sari - strój najuboższych kobiet hinduskich. Jej sari dodatkowo ozdobione było niebieskimi pasami symbolizującymi Najświętszą Maryję Pannę. Od tego czasu białe sari z niebieskimi pasami stało się tradycyjnym strojem Misjonarek Miłości.

Zgromadzenie oficjalnie zostało zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1965 roku. Do sióstr dołączali także lekarze, pielęgniarki i osoby świeckie, którzy chcieli walczyć z chorobami będącymi skutkiem przeludnienia i niedożywienia ludności Kalkuty.

Miłosierdzie, które przekracza granice

Działalność Matki Teresy nie ograniczała się do Kalkuty. Święta nieustannie podróżowała po świecie i zakładała kolejne placówki swojej wspólnoty zakonnej, tworząc punkty pomocy dla biednych i chorych.

Odwiedziła także placówki w Polsce. Można ją było spotkać wśród bezdomnych na Dworcu Wschodnim czy u więźniów na Służewcu w Warszawie. Obecnie w ponad 700 domach w 130 krajach pracuje prawie 5 tys. sióstr. Istnieje także gałąź męska zgromadzenia.

Swoją działalnością Matka Teresa inspirowała innych do pomocy najuboższym i stanowiła wzór. Jednocześnie prowadziła działalność dyplomatyczną, będąc głosem tych, którym ten głos odebrano.

W 1979 roku otrzymała Pokojową Nagrodę Nobla. Całą nagrodę pieniężną, a także koszt uroczystej kolacji, której nie zorganizowano na jej wniosek, przekazała na rzecz głodujących w Kalkucie. W 1993 r. przyjęła doktorat honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1996 roku otrzymała Order Uśmiechu od dzieci z Włoch.

Po śmierci Matki Teresy 5 września, czyli rocznicę jej śmierci, ogłoszono Międzynarodowym Dniem Dobroczynności. Inicjatywa ta miała bezpośrednio upamiętnić jej życie. Stała się także pomostem pomiędzy kościelnym kalendarzem liturgicznym a kalendarzem świąt państwowych i międzynarodowych.

W tym dniu nie tylko przy parafiach, ale także instytucjach świeckich organizowane są liczne akcje charytatywne, takie jak zbiórki, wydarzenia społeczne czy kampanie informacyjne, które mają na celu niesienie pomocy innym.